Wyprawy zamkowe 2008 rok
Dukla - oznaczenie zamkowe KKS04 - PGA KS02 2008-03-14 i 15. Pierwszy dzień to zinstalowanie anteny, by 15-go już bez kłopotów rozpocząć nadawanie. Dzięki pomocy kolegi Waldemara SP8OBQ oraz dyrektora Muzeum Historycznego w Dukli pana Waldemara Półchłopka mieliśmy okazję zainstalować naszą stację w pałacu dukielskim. Podczas prób antenowych kilka stacji miało okazję z nami porozmawiać, zaś w drugim dniu przebywaliśmy w muzeum gdzie była zainstlowana nasza stacja. Pracowaliśmy tyle ile się dało, jednak tafiliśmy na międzynarodowe zawody które prawie całkowicie blokowały pasmo 80m i nie tylko. Poniżej zamieszczam krótki opis miejsca gdzie stacjonowaliśmy: Historia pałacu w Dukli Zabytkowy zespół pałacowo-parkowy z II połowy XVIII wieku, w którym mieści się Muzeum Historyczne, jest najokazalszym obiektem w pejzażu architektonicznym Dukli i ściśle łączy się z historią miasta. W ciągu wieków budowla ta przechodziła trzy fazy gruntownej przebudowy, zmieniając kształt, styl i wielkość. Około połowy XVI wieku powstał tu zamek renesansowy, prawdopodobnie za sprawą ówczesnego dziedzica Dukli, Jana Jordana, herbu Trąby. W następnym stuleciu zamek popadł w ruinę. Dopiero w latach 1636 - 1638 staraniem nowego właściciela, Franciszka Bernarda Mniszcha, starosty sanockiego, kasztelana sądeckiego (brata carycy Maryny) został odbudowany w obrębie nowożytnej fortyfikacji bastionowej, założonej na planie czworoboku, w typie włoskiego "palazzo in fortezza". Pracami wykończeniowymi zajął się, między 1696 a 1709 r., jego wnuk Józef Wandalin Mniszech, znana osobistość w XVIII-wiecznej Polsce.
Kolejny okres przebudowy wiąże się z ostatnim sukcesorem z linii dukielskiej Mniszchów - Jerzym Augustem Wandalinem, marszałkiem nadwornym koronnym, kasztelanem krakowskim i jego żoną Marią Amalią (Amelią) z Brühlów (córką Henryka Brühla, ministra skarbu na dworze Augusta III). Mniszchowie poróżnieni z królem Stanisławem Augustem Poniatowskim przenieśli się w 1764 roku z licznym i świetnym dworem z Warszawy do Dukli. Wzorując się na modzie francuskiej podjęli prace budowlane, przekształcające warownię w założenie pałacowo-parkowe. Rozbudowano wtedy pałac w kierunku zachodnim, podwyższono o jedną kondygnację i nakryto dachem mansardowym. Główną fasadę zwrócono ku zachodowi, przez co zmieniono oś założenia z południowej na zachodnią. Równocześnie po bokach pałacu stanęły - częściowo na dawnych bastionach - dwie trapezoidalne oficyny. Przed elewacją frontową urządzono półkolisty dziedziniec, a po przeciwnej stronie założenia (wschodniej) ogród, wzorowany na symetrycznych zarysach ogrodów francuskich o układzie tarasowym z parterami wodnymi i kwiatowymi, charakterystycznymi ciągami alejowymi i układem osi widokowych. Nie zabrakło w nim wspaniale wkomponowanych rzeźb figuralnych, mostków na groblach i teatru. Park ten był jednym z piękniejszych w Polsce. Całość założenia otoczono ogrodzeniem murowanym z bramą wjazdową na osi pałacu. W ten sposób powstała późnobarokowa rezydencja magnacka w stylu francuskim, w typie "entre cour et jardin", prawdopodobnie według projektu architekta drezdeńskiego Jana Fryderyka Knöbla, pod kierunkiem Leonarda Andrysa, nadwornego budowniczego Mniszchów.
W latach 1764 - 1778 pałac należał do ważnych ośrodków życia kulturalnego, towarzyskiego i politycznego w ówczesnej Polsce. Duszą środowiska była utalentowana muzycznie i artystycznie, spokrewniona z arystokracją austriacką Amalia Mniszchowa. Przez salony dukielskiego pałacu przewinęło się wiele historycznych postaci. Działał tu teatr i kapela dworska. Mniszchowie utrzymywali własną dragonię i straż szwajcarską. Wnętrza pałacu wypełniały wysokiej klasy meble, kolekcja malarstwa europejskiego, niezwykłe pamiątki historyczne oraz bogate zbiory biblioteczne. Pod względem świetności pałac w Dukli nie ustępował innym dworom ówczesnej Europy. Po śmierci Jerzego i Amalii Mniszchów (spoczęli w krypcie kościoła p.w. Marii Magdaleny w Dukli, którego byli fundatorami) ich córka Maria Józefa Szczęsna Potocka w 1779 r. sprzedała rodową rezydencję wojewodzie wołyńskiemu Józefowi Kantemu Ossolińskiemu.
Widok Muzeum Historycznego w Dukli 
Miejsce z którego nadawaliśmy 
Wejście do pałacu z widoczną anteną na 80m 
Waldek SP8OBQ na dachu montuje jedną część anteny
|
